ذيل اشاره به هر دو دارد : اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ . « 1 » خدا هركه را بخواهد به سوى خود بر مىگزيند و هركه به درگاه خدا به تضرع بازآيد هدايت فرمايد . كه « اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ » منظورش مراد و « يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ » منظورش مريد است . رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله طى حديثى در وصف مراد فرمود : انّ اللّه ضنائن من خلقه ، البسهم النور الساطع و غذاهم فى رحمته . يضن بهم عن البلاء يحييهم فى عافية و يميتهم فى عافية . « 2 » خداوند برگزيدگانى از خلق خود دارد كه براياشن كسوتى از نور تابناك پوشانده و در رحمت خود آن‌ها را تغذيه مىكند و آنها را از بلا مصون داشته و زندگى و مرگ آنها را در عافيت قرار داده است . « 3 » به طور خلاصه در مقام مراد بايد گفت : الف ) مراد برابر با مجذوب سالك است كه خداوند متعال او را انتخاب كرده است . ب ) مريد سالك مجذوب است كه با تلاش و رياضت خويش به كشف و شهود مىرسد . ج ) مقام مراد به معنى سلب فعل اختيارى از عبد نيست بلكه تسليم بالرضا و ا راده است . د ) حق تعالى كسوتى از نور بر اندام برگزيدگانش مىپوشاند و بدان وسيله آنها را هدايت مىكند چنان‌كه مىفرمايد : وَ لكِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا « 4 » . و ليكن ما آن را نور گردانيديم كه هركس از بندگا خود را بخواهيم به آن نور هدايت مىكنيم .

--> ( 1 ) . شورى / 13 . ( 2 ) . كافى ، ج 2 ، ص 462 . ( 3 ) . حلية الاولياء ، ابو نعيم اصفهانى ، ج 1 ، مقدمه ، ص 6 . ( 4 ) . شوراى / 52 .